Emily's Column
Tekst: Emily Hoogma-Wortel
Ik ben een nogal eh… chaotisch persoon. Ik probeer wel georganiseerd te zijn. En ik ben echt ook aardig op weg. Stress momenten weet ik inmiddels tot het minimum te beperken. Zo niet gisterochtend. Om 10 uur begon het feestje. Om 5 voor 10 bedacht ik me dat ik het kadootje nog niet had gekocht. He BAH! Ik prop Meede in de auto en zeg vrolijk (happy face!) dat we eerst nog even langs de winkel gaan. “Ja”, zegt Meede. Ik parkeer. Frunnik Meede uit haar stoeltje. Tas niet vergeten. Beetje snel lopend. Op naar de boeken! En natuurlijk hebben ze net die ene niet. (“Anders wel altijd mevrouw”…!) Ik snel, Meede meesleurend, naar de ander boekwinkel. “Paard” roept Meede verheugd. We snellen langs de dierenwinkel met een hobbelpaard (ze zit zo graag op het Van-je-hoppe-hoppe Paard). “Nu niet lieverd: geen tijd!” Bij de tweede boekenwinkel hebben ze ook dat ene leuke boek niet. Dan maar het alternatief. Ook leuk, houd ik mezelf voor. Betalen.
